Sonja Šarić Kosovac, Željka Zdjelar i Vuk Zekić debituju 28. marta u „Don Karlosu“

U operi Đuzepea Verdija „Don Karlos“ koja će 28. marta (19.00) biti izvedena na Velikoj sceni pod dirigentskom upravom Aleksandra Kojića, troje solista će premijerno nastupiti u novim ulogama.

Sopran Sonja Šarić Kosovac debituje kao kraljica Elizabeta, nesrećna heroina razapeta između dvorske obaveze i zabranjene ljubavi; mecosopran Željka Zdjelar prvi put tumači Kneginju Eboli, strastvenu, ponosnu i tragičnu dvorsku damu sa snažnim unutrašnjim preobražajem, a bariton Vuk Zekić - plemića Rodriga koji se ističe hrabrošću i moralnom čistoćom.

Naslovna uloga tragičnog i duboko osećajnog Don Karlosa, rastrzanog između ljubavi i službenog položaja, poverena je Dušanu Plaziniću, Kralj Filip II, moćan, ali usamljen i nesrećan vladar, biće Nenad Jakovljević, dok će ulogu Velikog inkvizitora, surovog crkvenog vladara Španije čija je jedina misao očuvanje vlasti, dočarati Aleksandar Stamatović.

U ansamblu su i Vuk Matić (Fratar), Nevena Đoković (Tebaldo, paž), Milica Lolić (Glas sa neba), Slobodan Živković (Grof Lerma/ Kraljevski herald) i Suzana Todorović (Grofica Aremberg).

U ovoj operi u četiri čina učestvuju Orkestar, Hor i Balet Narodnog pozorišta u Beogradu.

Režiju Mladena Sabljića (njegova poslednja režija koja je na repertoaru Narodnog pozorišta) obnovila je Ivana Dragutinović Maričić.

Scenografiju potpisuje Vladimir Marenić, kostime Ljiljana Dragović, a koreografiju Vladimir Logunov.

Libreto, prema tragediji slavnog nemačkog pisca Fridriha Šilera, napisali su Žozef Meri i Kamij di Lokl, a radnja se dešava u Španiji oko 1560. godine.

Iako su njih dvojica morali da krate veoma obiman dramski predložak, Verdi je svojom muzikom uspeo da nadoknadi sva skraćenja zadržavši samo ono osnovno, ujedno i najvrednije. Prikazujući neraskidivost ljudskih sudbina maestralnom muzikom zadivljujućeg bogatstva, izražajnosti i psihološke dubine, stvorio je delo koje i danas jednako snažno izražava sudbinu i patnju čoveka.

„Don Karlos“, između ostalog, preispituje i neka veoma zanimljiva pitanja iz istorijskog konteksta uključujući  politiku, odnos između države i crkve u doba Inkvizicije, između despotizma i liberalizma. Naravno, tu je i nezaobilazna ljubavna priča koja se pretvara u trougao, sa dosta preokreta...

Opera je dramaturški dorađena do najsitnijih detalja, protkana genijalnim Verdijevim potencijalom za muzičku strukturu. Zakonitost njegovog stvaralaštva je zasnovana na jedinstvenosti muzičke arhitekture. Verdi je, kao dramaturg, sa velikom pažnjom sledio psihološki proces razvoja drame, a time i metamorfoze protagonista i njihovih međusobnih odnosa. Nijedna ličnost, na kraju opere, nije ista kao što je bila na početku.

U Sabljićevoj režiji, „Don Karlos“ je premijerno izveden 9. oktobra 1992. godine, u okviru BEMUS-a.